هدف: مقایسه خواص نوری لنزهای درون چشمی حاوی مواد جذب کننده پرتو فرابنفش و تعیین ترکیبات شیمیایی آن ها.روش پژوهش: لنزهای درون چشمی گوناگون شامل لنزهای آکریلیک هیدروفیل انعطاف پذیر، هیدروفوب انعطاف پذیر و هیدروفوب غیر قابل انعطافPMMA (پلی متیل متاکریلات) در سه عدد دیوپتر 15، 22 و 25 مورد بررسی قرار گرفتند. بررسی خواص نوری با روش طیف سنجی (UV-Visible) UV-VIS در طول موج های بین nm 800-200 و ساختار شیمیایی با روش طیف سنجی (attenuated total reflectance) ATR انجام شد.یافته ها: بر اساس طیف سنجی ATR، لنزهای هیدروفیل از جنس هیدروکسی اتیل متاکریلات، هیدروفوب انعطاف پذیر از جنس کوپلیمرهای فنیل اتیل اکریلات و فنیل اتیل متاکریلات و لنزهای هیدروفوب غیر قابل انعطاف از جنس PMMA (منطبق با اعلام شرکت سازنده) بودند. ناحیه cut-off لنزهای مورد بررسی، در محدوده طول موج 350 تا 420 نانومتر قرار داشت. با افزایش عدد دیوپتر از 15 به 22 در لنزهای هیدروفوب انعطاف پذیر، تغییر قابل توجهی در ناحیه cut-off و در مقدار جذب پرتوهای فرابنفش رخ نداد در حالی که افزایش بیش تر آن تا عدد دیوپتر 25، انتقال ناحیه cut-off به طول موج های بالاتر را به همراه داشت. لنزهای PMMA دارای ناحیه cut-off در طول موج 400 نانومتر بودند و تغییرات عدد دیوپتر، اثر قابل سنجشی بر آن نداشت.نتیجه گیری: با افزایش عدد دیوپتر در لنزهای هیدروفوب، ناحیه cut-off به طول موج های بالاتر منتقل می شود و پرتوهای فرابنفش کم انرژی تر نیز جذب می گردند. در لنزهای PMMA، تغییرات عدد دیوپتر اثر قابل سنجشی را نشان نمی دهد.